درباره «صغری رئیس»/ یک زن، یک روستا

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، محمد حیدری‌پور: مستند کوتاه «صغری رئیس» فیلمی است درباره زنی با روحیات ویژه، زنی سالخورده که به وسیله فیلمساز به خوبی معرفی می شود. زنی صد ساله که نسلی را نمایندگی می کند که به پایان رسیده و فراموش شده‌اند. صغری نماینده زنانی است که در گذشته نه چندان دور، علاوه بر مادری، باید زندگی را حفظ می کردند، زنانی که بر خلاف فضای مردسالار، شخصیت اصلی و وزنه محکم زندگی خانوادگی بودند. چنین شخصیت هایی در سینمای مستند، کم نیست. اما صغری ملاحت و شیرینی دارد که به خوبی در فیلم منعکس شده است.

کارگردان در سکانس نخست فیلم، در مجلس ختم صغری را به مخاطب معرفی می کند، تنهاییِ صغری، تنها وجه بیرونی ندارد، صغری آنچنان احساس بی پناهی می کند که برای تامین آینده مجبور به جمع آوری هیزم است. فیلمساز به صغری می پردازد تا متوجه شویم گذشته دشوار او، امروزش را ساخته است.

فیلم در عین کوتاهی، گویاست، ضرباهنگی مناسب دارد، تمرکز و توجهش را از شخصیت اصلی برنمی دارد و گرما و جذابیت این زنِ مقتدر را به خوبی نمایش می دهد. شخصیت های فرعی مثل زنان همسایه و مردی که عضو شورای شهر است، حتی پسر جوانی که در شب آتش سوزی به صغرا کمک می کند هم، به جا و موثر وارد قصه شده و از آن خارج می شوند. «صغری رئیس» فیلمِ واقعیت است، فیلمساز برای تاثیرگذاری روی تماشاگر یا پیشبرد قصه، واقعیت را دستکاری نکرده، در روزگاری که تعدادی از مستندسازان با تغییر در مسیر واقعیت، هدایت شخصیت ها و میزانسن دادن، فیلم مستند را به فیلم داستانی نزدیک کرده‌اند، «صغری رئیس» محترم و صادق است.

پرتره قهرمانی که نمی خواهد از گذشته فاصله بگیرد و همچنان تمایل دارد مستقل باشد، قهرمانی که نمی‌پذیرد دوره اش گذشته است، فیلم به خوبی، بدون این که به دامن نشانه ها و نمادها بیافتد، صغری را معرفی کرده و با غافلگیری به پایان می رسد. «صغری رئیس» در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» نمایش داده شد.

منبع: خبرگزاری پانا