درباره مستند «راش»/ جسورانه، دقیق و بدون فیلتر

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، مستند «راش» با روایتی جذاب، متاثر از فضای موجود حال و هوای شهر تهران و محله‌های اطراف زمان حمله اسرائیل به ایران را ثبت می‌کند. نیما مهدیان کارگردان فیلم، با جسارتی که از یک مستندساز انتظار می‌رود، می‌کوشد ثبت کننده حال و هوای مردم، ویژگی‌های شهر و نمایش دهنده شرایطی باشد که زمان جنگ دوازده روزه توسط دوبین او ثبت شده است.

«راش» بی پروا و شجاع است، آنگونه که از یک فیلم مستند درباره جنگ انتظار می‌رود، فیلمی است که چهره‌های خسته و عصبی بعضی از مردم شهر را نشان می‌دهد، دلخوری ها، سواستفاده‌ها و طمع ورزی‌ها را نمایش می‌دهد و از قرائت تخت و تک بعدی تلویزیونی فاصله می‌گیرد. عجیب نیست که منتقدی خاص، فیلم را در برنامه‌ای اینترنتی آماج حمله قرار می‌دهد، بعید به نظر می‌رسد «راش» را تا انتها دیده باشد، فیلمی که دقایق نخستینش صادقانه درباره مردم است و پس از آن بخش‌های مختلف منشوری چند وجهی را نشان می‌دهد. فیلمی که سازنده‌اش سمت مردم ایستاده، با آنهاست و از آنها صحبت می‌کند.

ساخت «راش» در حوزه مستند بحران یک رخداد شایسته توجه و قدردانی است، در حالی که اغلب مستند‌های زیر عنوان «جنگ دوازده روزه»، دور از قاب حادثه ایستاده و ناظرند، نیما مهدیان کارگردان فیلم از همان روز‌های نخست حمله اسرائیل به ایران، در بطن حادثه است با دوربینی همواره جستجوگر و کشف کننده، بدون موسیقی، بدون فیلتر، حتی بدون ممیزی، از واقعیت جنگ در شهر می‌گوید. «راش» روشن کننده ماهیت جنگ است، بدون پروا، هم وجوه مثبت روحیه ایرانی را نمایش می‌دهد، (دختر و خانمی که در داروخانه کار می‌کنند)، هم از راننده‌ای صحبت می‌کند که با کرایه میلیونی به شمال می‌رود. صف نانوایی را به یادمان می‌آورد و پای صحبت دو جوانی می‌نشیند، که جنگ را شوخی می‌گیرند و فیلمساز را بازی می‌دهند. این شهر، شهری است که ضدهوایی هایش با نوای شعری ترکیب می‌شود که خواننده جوانش خود را برای شروع محرم آماده می‌کند، از عشقی از دست رفته روایت می‌کند و از مامورانی می‌گوید که پای ایران ایستاده‌اند. «راش» به دلیل این تنوع و چندصدایی، سندی از یک دوره است، دوره‌ای که درباره‌اش، اما و اگر فراوان است، اما مهدیان فیلمی ساخته که این چندوجهی بزرگ را به نمایندگی از ایران به نمایش می‌گذارد. «راش» به مرور و چند سال آینده بیشتر و بهتر درک خواهد شد، دور از هیاهو، و دور از قضاوت‌های سیاسی، سندی زنده و قابل باور از یک دوره مهم تاریخ ایران.

«راش» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است و در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» روی پرده رفته است.

منبع: جوان آنلاین