89/07/07

توضيح مركز گسترش سينماي مستند و تجربي به اظهارات فيلمسازان

در پي اعتراضات اخير برخي تهيه‌كنندگان و كارگردانان محترم فيلم اولي پيرامون عدم حمايت و مشاركت مركز گسترش سينماي مستند و تجربي در تهيه فيلم‌هاي سينمايي اول آنها، روابط‌عمومي اين «مركز» پاسخي را خطاب به عموم فيلمسازان اول به رشته تحرير درآورده كه شرح آن به قرار ذيل است:

در پي درج نظرات چند فيلمساز و تهيه‌كننده فيلم اول درخصوص عدم حمايت مركز گسترش سينماي مستند و تجربي از  توليد آثار آنان در نشريات و سايت‌هاي خبري روابط‌عمومي اين مركز براي تنوير افكار عمومي و ابهام‌زدايي از روند فعاليت‌هاي اين مركز لازم مي‌داند توضيحاتي را ارائه نمايد تا مخاطبان اين اخبار به دركي روشن از واقعيت مرتبط با اين پروژه‌ها دست يابند.

1.       مركز گسترش سينماي مستند و تجربي به عنوان مهم‌ترين مركز حامي فيلمسازان بالاترين سهم را در حمايت از توليدات سينمايي، مستند، پويانمايي، فيلم كوتاه حرفه‌اي و اخيراً تله فيلم را دارد كه گواه اين گفته، ارسال حدود 2000 طرح در قالب‌هاي يادشده در طول سال به مركز است كه در نهايت حمايت از توليد 250 فيلم با ضريب مشاركت 25% تا 85% را در اين مركز موجب مي‌گردد.

2.       اين مركز براي پاسخگويي به حجم بالاي متقاضيان حمايت از توليد اقدام به تشكيل هفت شوراي مستقل در قالب شوراي سينمايي،  مستند، پويانمايي، داستاني كوتاه، تله فيلم – در كنار شوراي موضوعي فرش و نهايتاً شوراي توليد نموده كه به طور مرتب جلسات خود را برگزاركرده و به پاسخگويي مي‌پردازد.

3.       به طور طبيعي از حدود 2000 طرح ارسالي با توليد 250 فيلم در بهترين شرايط ممكن، اين مركز مي‌تواند نزديك به 15% از تقاضاها را پاسخگو باشد و بيش از 1700 صاحب طرح، ايده و فيلمنامه نمي‌توانند در سبد توليد مركز جايي پيدا كنند كه اين الزاماً به معناي بد بودن يا ضعيف بودن آثار ارسالي نيست، بلكه فشردگي عرصه رقابت و محدوديت ظرفيت حمايت، امكان پاسخگويي به طيف وسيع‌تري از تقاضا‌هارا نمي‌دهد.

4.       متأسفانه عده‌ معدودي از فيلمسازان يا تهيه‌كنندگان وقتي در رقابت سالم انتخاب آثار براي توليد در مركز امتياز لازم را بدست نمي‌آورند با پافشاري‌هاي غيرمنطقي و نامتعارف به استفاده از اهرم‌هاي فشار براي برنده‌شدن در اين رقابت مي‌پردازند و از هرگونه ابزاري براي نيل به اين هدف سود مي‌جويند. استفاده از نامه‌پراكني به مسئولين براي دريافت توصيه تلفني يا مكتوب و بعضاً حضوري و هم‌چنين اعلام به تهديد رسانه‌اي كردن پاسخ منفي مركز به عنوان ابزاري براي تمكين‌كردن اين مجموعه به خواسته آنان (كه هيچ ابايي از طرح آشكار آن نيز ندارند)، از جمله عواملي است كه به كرات از آن سود جسته و به فضاسازي درخصوص فعاليت‌هاي مركز مي‌پردازند.

5.       درخصوص اظهارات اخير تني چند از عزيزان فيلمساز و تهيه‌كننده از جمله آقاي نقي نعمتي فيلمساز جوياي نام و محترم اعلام مي‌دارد، فيلمنامه نامبرده پس از تغيير مديريت در بحبوحه حجم فعاليت مركز در ايام جشنواره فجر سال گذشته به اين مجموعه ارائه شد. پس از بررسي اوليه اين طرح با وجود  اشكالات در ساختار و موضوع به ايشان اطلاع داده شد كه فيلم‌نامه فوق نمي‌تواند مورد حمايت مركز قرار گيرد، مگر آن‌كه بازنويسي اساسي شود. ايشان تقاضا كردند تا با عقد قرارداد با وي تغيير فيلمنامه در حين ساخت صورت گيرد كه مورد قبول واقع نشد و ايشان پذيرفتند بازنويسي را انجام دهند. مدتي بعد فيلمنامه‌اي را ارائه كردند كه پس از بررسي معلوم شد كمترين تغييري در آن اعمال نشده و همان فيلمنامه قبل را مجدداً ارائه كرده‌اند. با عنايت به تشكيل شوراها در سال جديد اين بار مقرر گرديد فيلمنامه به شوراي فيلمنامه سينمايي ارجاع گردد تا پس از نظر شورا در صورت مثبت بودن، نظرات اصلاحي اعمال شود. اما پس از بررسي در شوراي فيلمنامه به علت همان ضعف‌ها به اتفاق آرا رد شد و به بازنويسي نرسيد. پس از اطلاع دادن به فيلمساز و تهيه‌كننده محترم، هر دو مركز را به اتلاف وقت متهم  و آشكارا تهديد به مطبوعاتي كردن اين عدم حمايت نمودند. با عنايت به حسن سوابق تهيه‌كننده  جهت ايجاد فضاي تعامل بيشتر، مديرعامل محترم مركز از معاونت فرهنگي خواستند تا با بررسي مجدد و گفتگو با تهيه‌كننده و كارگردان، مديريت بازنويسي فيلمنامه را برعهده بگيرند تا پس از انجام بازنويسي مجدداً به شورا ارسال تا نظر مثبت آنان را جلب نمايند. در چنين فضايي ناگهان تهيه‌كننده محترم در مصاحبه با يكي از نشريات، خبر عدم اولويت حمايت مركز از توليد فيلم «سه و نيم» را منتشر كردند. با عنايت به آن‌كه اين اقدام شائبه آن را ايجاد مي‌كرد كه اين عزيزان مي‌خواهند با اهرم فشار به فضاسازي بپردازند، با دستور مديريت ادامه روند پيگيري فيلم‌نامه متوقف شد و موضوع به اطلاع فيلمساز و تهيه‌كننده رسيد.

6.       اكنون كه خبر توليد فيلم «سه و نيم» و كليد خوردن آن در آذرماه منتشر شده، ضمن ابراز خرسندي از اين اتفاق، يادآوري اين نكته در قالب يك پرسش شايد بي‍جا نباشد كه واقعاً تهيه‌كننده محترم و فيلمساز جوياي نام وقتي مي‌توانستند با همين بضاعت همكاري مشترك، بالاخره اين فيلم را توليد كنند چرا از همان اول توان خود را درگير توليد اين فيلم نكردند، تا هم فصل را از دست ندهند و هم اين‌گونه به فضاي كاري خود لطمه نزنند.

7.       درخصوص اظهارات ساير فيلم‌سازان و تهيه‌كننده گرامي نيز بايد گفت: سطح توقع دوستان از حجم توان پاسخگويي مركز معمولاً بيشتر است و اين مجموعه هميشه به عنوان بدهكار آنان تلقي مي‌شود. در همين راستا جناب آقاي نوروزبيگي كه از تهيه‌كنندگان پركار در استفاده از حمايت‌هاي مركز مي‌باشند نيز خوب به‌ ياد دارند كه درخصوص فيلمنامه «ميگرن» در حالي كه دوبار از طرف شوراي محترم پروانه ساخت رد شده بود و سرانجام با قيد توليد براي غير اكران، پروانه ساخت دريافت كرد. در همان مرحله از سوي نماينده مركز در شوراي پروانه مذكور موضوع عدم مشاركت مركز به ايشان اعلام شد. اما باز مجدداً پس از دريافت پروانه براي جلب مشاركت، درخواست همكاري دادند. قطعاً منظور آقاي نوروزبيگي اين نيست كه چون مركز در پروژه «ميگرن» ايشان مشاركت ننموده‌اند پس راه حمايت براي تمام فيلم‌سازان بسته شده‌است.

درهاي مركز مثل هميشه بر روي فيلمسازان و تهيه‌كنندگان سينماي ايران در عرصه مستند و داستاني – پويانمايي و بلند باز است و هم‌چنان با آغوش گرم به استقبال انديشه‌هاي نو و تجربه‌هاي تازه در حدتوان خود مي‌رود.


بازگشت