89/07/24

رسول زاده: ارزش سينماي مستند در بازگويي «حقيقت» است

سینمای مستند با ارزش‏ترین گونه ي سینمای ایران است، چرا كه واقعیت‏ و حقیقت را بيان می‏کند.

«بهزاد رسول زاده» مستندساز و كارگردان سينما ضمن اعلام اين مطلب به پايگاه خبري سينماتجربي گفت: جشنواره بين المللي «سینماحقیقت» جایگاه اصلی خودش را پیدا کرده است و حالا پس از گذشت چند دوره می توان با نگاهی آسیب شناسانه به بررسی آن پرداخت.

وي افزود: به نظر من، هيات انتخاب جشنواره باید به ساختار و نگاه کارگردان احترام بگذارد؛ به این معنا که آنها فیلم را به دلیل فیلم بودنش و نه به دلیل نوع نگاه و تفکر کارگردان آن انتخاب کنند.

رسول زاده با اشاره به چهارمین دوره اين جشنواره اذعان کرد: اضافه شدن بخشی به نام تحقیق و پژوهش به جشنواره امسال کاملا ضروری به نظر می رسید، زیرا متاسفانه ما از نظر تحقیق و پژوهش در زمینه مستندسازی ضعیف هستیم و این مسئله فقط به دانش شخص فیلمساز برنمی گردد و عدم سرمايه گذاري مناسب روي پروژه هاي مستند، يكي از دلايل مهم اين نقيصه است. برای مثال مستندسازي از مراحل خشک شدن یک مرداب، به چندین ماه فیلمبرداری نیاز دارد و کارگردانان به دلیل همین مشکل، از یکسری تحقیقات دست برمی دارند.

این مستندساز همچنین افزود: مشکل دیگر ما در این زمینه نداشتن آرشیو است، برای مثال اگر بخواهیم فیلمی درباره فلسطین بسازیم، با عدم دسترسي به آرشیو، ساخت آن غیرممکن خواهد بود.

او در ادامه تاكيد كرد: وقتی ما به تصاویری مستند مثلا از جریان پیروزی انقلاب اسلامی نیاز داریم، اولین کاری که می کنیم، مراجعه به مستندهایی است که در آن زمان ساخته شده اند. این فیلم ها به خصوص برای نسل فعلی که تجربه زندگی در آن دوره را نداشته اند، منابع بسیار باارزشی است. اما پرسشی که در اینجا مطرح مي شود این است که اگر این آرشیوها در دسترس ما نبود، چه اتفاقی می افتاد؟

رسول زاده كه با مستند كوتاه «پناهگاه» در بخش رقابتي «مستند انقلاب اسلامي» چهارمين جشنواره بين المللي سينماحقيقت حضور دارد، درباره اهمیت سینمای مستند در دنیای کنونی اظهار کرد: وقتی فیلمی از کشور ما به دیگر کشورها می رود، نظر آنها درباره ما واقعی تر می شود. از سوي ديگر زمانی که فیلمساز خارجي با فیلمش به ایران می آید هم این اتفاق می افتد. به همین دلیل اگر ما بتوانیم سینمای مستند را هر چه بیشتر توسعه بدهیم، بسیاری از مشکلاتی که در سطح بین المللی با آنها روبه رو هستیم برطرف خواهد شد. به همين دليل «سینمای مستند» با ارزش ترین گونه ي سینمای ایران است، چون واقعیت ها را ارائه می کند؛ واقعیت هایی که می توانند مستند باشد.

وي در پايان، پيرامون نگاه شخصي خود در عرصه مستندسازی گفت: من بيشتر به مسائلی مانند زندگي علاقمندم و فكر مي‌كنم كه در اين ژانر موفق‌تر هستم. در كنار اين،‌ بيشتر به زندگي مردم اطراف خودم علاقه دارم و هر كاري كه توانسته‌ام، در منطقه شمال كشور انجام داده‌ام. البته كساني مانند «فرهاد مهرانفر» و بسياري از فيلمسازان ديگر نيز در اين منطقه كار كرده‌اند. در مجموع معتقدم كه هنرمندان بايد توجه بيشتري به مسائلی داشته باشند که در منطقه زندگيشان رخ مي دهد.

 


بازگشت