91/09/20

در دومین شب بررسی فیلم‌های برگزیده «سینما حقیقت» عنوان شد: کنترل بر نماهای مستند «زوران» بیش از حد است/ تماشاگر در مستند «زگفتار دهقان» بلاتکلیف است

شب گذشته (18 آذر) و در دومین شب برنامه «شب ستاره‌ها» ویژه نمایش و تحلیل مستندهای برگزیده جشنواره بین المللی سینماحقیقت، فیلم‌های مستند «زوران» و «ز گفتار دهقان» با حضور کارگردان آثار و شاهین شجری کهن (نویسنده و منتقد سینما) نقد و بررسی شد.

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، شاهین شجری کهن در ابتدای این نشست درباره مستند «زوران» بیان کرد: متکی بودن روایت بر تصویر در آثار نمایشی نکته مثبتی است اما کنترل بیش از حد بر شکیل بودن نما‌ها و وسواس زیادی در اندازه گیری‌ها، این فیلم مستند را به سمت تصنعی بودن پیش برده و در بخش‌هایی تبدیل به کلیپی خوش نما کرده است. از سوی دیگر در تدوین، بر روی پلان‌ها خیلی کار شده و در برخی صحنه‌ها ریتم کار از بین رفته است.

* حاجی غلامی: زوران یک مستند تلویزیونی است، نه شخصی

محمدرضا حاجی غلامی کارگردان مستند «زوران» با یادآوری این مهم که یک مستند تلویزیونی با مستندهای دیگر تفاوت‌های زیادی دارد، عنوان کرد: این مستند برای تلویزیون ساخته شده است و اگر قرار بود این اثر را شخصی بسازم، حتما شاخص‌های دیگری را انتخاب می‌کردم.

وی افزود: برای ساخت این مستند تحقیقات زیادی کردم و عصاره این تحقیقات را در مستند «زوران» آورده‌ام و خودم هم دوست داشتم فیلمم ریتم تندتری داشته باشد، اما نتیجه کار همین فیلمی شد که دیدید!

شجری کهن در ادامه این نشست درباره مستند «زگفتار دهقان» نیز گفت: در طول تماشای این فیلم رفت و برگشت‌های زیادی دیده می‌شد که میان کاراکتر اصلی فیلم و محیط اجتماعی اتفاق می‌افتد و این موضوع تا پایان فیلم تاحدی ادامه پیدا می‌کند که مخاطب را در پایان بلاتکلیف می‌گذارد.

وی افزود: تغییر محورهای فیلم بین سنت و آداب اجتماعی با شخصیت اصلی به عدم انسجام فیلم انجامیده است.

این منتقد سینما استفاده از آواهای انسانی طنزگونه را یکی از جذابیت‌های این مستند خواند و آنرا وجه تفاوت «ز گفتار دهقان» با نمونه های مشابه آن قلمداد کرد.

* جعفری: در ابتدا قرار بود مستند پرتره بسازم

حمید جعفری کارگردان مستند «زگفتار دهقان» در صحبت های خود اظهار داشت: در ابتدا قرار بود مستندی پرتره بسازم و با یک فیلمنامه دقیق و دکوپاژهای مشخص پیش رفتم، اما در ادامه این مسیر اتفاقاتی افتاد که مجبور شدم از شخصیت محوری فاصله بگیرم.

وی افزود: در مرحله تدوین می‌توانستم به پرتره نزدیک‌تر شوم اما تصمیم گرفتم این مستند موضوع محوری باشد تا با یک شخصیت در فیلم آشنا بشویم.

جعفری در پاسخ به پرسش یکی از حضار مبنی بر اینکه صدای نریتور به نوع اثر نمی‌خورد، تصریح کرد: برای انتخاب نریتور دقت‌ زیادی کردم و او را از میان ۱۰ نفر انتخاب کردم و به نظر خودم این صدا روی فیلم و سوژه کار می نشیند.

وی همچنین درخصوص اینکه برخی از صحبت‌های کاراکتر به دلیل لهجه برای تماشاگران قابل فهم نبود، خاطرنشان کرد: بعد از تدوین، از تعدادی از دوستانی که به زبان لری آشنایی نداشتند خواستم تا فیلم را تماشا کنند و در این زمینه اظهار نظر کنند، اما کسی ایرادی نگرفت. بهرحال اگر به این نتیجه برسم که لهجه مشکلی ایجاد می‌کند، حتما برای بخش‌هایی از آن زیرنویس خواهم گذاشت.

در ادامه این نشست که با حضور جمع قابل ملاحظه ای از علاقمندان سینمای مستند برپا شده بود، جلسه پرسش و پاسخ حضــــار با کارگردانان این دو مستند برپا شد. در پایان هم شجری کهن گفت: هر دو مستند دیده شده از آثار بر‌تر ششمین جشنواره بین المللی سینماحقیقت هستند و نکات مثبت زیادی دارند و هر دو فیلم تلنگرهایی را به مخاطب می‌زنند و ارزش چندین بار دیدن را دارند.

گفتنی است: منتقد دومی که برای این نشست از وی دعوت بعمل آمده بود، امیر پوریا بود که ایشان بر خلاف رسم تعهد و قول قبلی، در این جلسه حضور پیدا نکرد!!

در پایان این نشست، هدایایی از طرف مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به کارگردانان و منتقد حاضر در جلسه اهدا شد.                                               روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی

 


بازگشت