92/02/16

یک منتقد سینما: فلاورجانی نمونه درخشان یک فیلمساز غریزی است

به مناسبت مرور آثار «محمود کیانی فلاورجانی» در جشنواره ویزیون دورئل سوئیس، برنامه این هفته کانون فیلم «سینماحقیقت» مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، به نمایش و نقد و بررسی فیلم های این فیلمساز تجربی اختصاص یافته بود.

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، در این برنامه فیلم های «سارا خاتون»، «مرگ زمین»، «زیستن» و «زاغ و روباه» از آثار مستند و تجربی محمود کیانی فلاورجانی به نمایش عمومی درآمد و با حضور کارگردان، شاپور عظیمی (منتقد سینما) و شهنام صفاجو (مجری) مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
شاپور عظیمی در ابتدای این نشست گفت: محمود کیانی فلاورجانی نمونه درخشان فردی است که با تکیه بر فیلمسازی غریزی، فیلم هایی بی ادعا را به تصویر می کشد. زمانی که با دیدن پلان های یک فیلم متوجه حضور کارگردان نشده و فقط به واسطه مضمون کلی اثر و تصویری که می‏بینم، با فیلم ارتباط برقرار کنیم، درواقع این شانس را داشته ایم که یک فیلم موفق ببینیم.
وی افزود: در «ساراخاتون» فیلمساز بواسطه تصویربرداری، کارگردانی و تدوین سعی ندارد تظاهر و خودنمایی کند، بلکه مخاطب بیشتر با دیدن تصاویر ناب جذب داستان این مستند می‏شود.
عظیمی در ادامه گفت: تم «سارا خاتون» به حدی درخشان است که باعث شد من این فیلم را با شعف دنبال کنم. این مستند بیش از هر چیز شبیه به یک فیلم داستانی است، زیرا حواس مخاطب را به واسطه تصاویر، جزئیات صحنه، تدوین و... پرت نمی کند. 
در ادامه این نشست شاپور عظیمی به بررسی فیلم کوتاه «زاغ و روباه» پرداخت و گفت: این فیلم نیز در ادامه توجه خاص کارگردان به زندگی حیوانات ساخته شده است. اوج فرمالیست در این فیلم لحظه ایست که تصویری فلاش بک از خاطره زاغ از روباه و نمایی از درون تخم مرغ را می‏بینیم که تحسین برانگیز است.
وی همچنین تصریح کرد: داستان «زاغ و روباه» از لحاظ دراماتیک بسیار باور پذیر بود ولی متاسفانه پلان هایی از این فیلم در «زیستن» هم تکرار شده بود و به دلیل ثابت بودن زاویه دوربین، مخاطب به راحتی متوجه این نماهای تکراری می‏شد که این لطمه بزرگی به این فیلم زده است.
این منتقد پیرامون فیلم «مرگ زمین» نیز گفت: این فیلم نیز اثری فاقد دیالوگ، دارای سوژه ای بکر و برخوردار از تصاویر درخشان بود. در مرگ زمین، کارگردان مخاطب را با موضوع تنها می‏گذارد و این تکنیکی است که سال ها سینمای کلاسیک برای مخاطبان خود به نمایش گذاشته است. 
در ادامه این نشست محمود کیانی فلاورجانی گفت: حرفه اصلی من رانندگی در جاده است و سینمای تجربی را پشت فرمان کامیون آموختم. آن سالها دوربینی تهیه کردم و از سوژه هایی که در طول سفرهایم، با آنها روبرو می شدم، تصویربرداری می کردم و تصاویرم را به برنامه دانستنی های آقای مقامی می دادم تا اینکه با انجمن سینمای جوان آشنا شدم و فیلمسازی را جدی تر دنبال کردم و در این سالها، فیلم هایم جوایز زیادی از جشنواره های داخلی و بین المللی کسب کرده است.
وی در پاسخ به انتقاد عظیمی درخصوص استفاده از راش های تکراری هم گفت: بعد از اتمام فیلم «زیستن» و به دلیل بیماری، مدتی در بیمارستان بستری بودم و پس از بازگشت متوجه شدم که همه حیواناتی که نگهداری می کردم، فرار کرده اند. به همین دلیل در فیلم «زاغ و روباه» مجبور شدم از راش های تکراری استفاده کنم.
این کارگردان در ادامه خاطرنشان کرد: «مرگ زمین» هم روایت شاعرانه ای دارد؛ اینکه کلاغی با استفاده از خرده های آهن برای خود خانه ای می سازد، در حقیقت مرگ زمین را به ما نشان می‏دهد!
گفتنی است که در پایان این برنامه، لوح تقدیر و هدایایی از طرف مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به فیلمساز و منتقد حاضر در جلسه اهدا شد.

روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی

 


بازگشت