داوری‌فر:

روایت غصه به جای قصه، نقطه ضعف مستندهای انتخاباتی این دوره است

روایت غصه به جای قصه، نقطه ضعف مستندهای انتخاباتی این دوره است

صادق داوری‌فر در انتقاد به مستندهای انتخاباتی اخیر گفت: روایت غصه به جای قصه، نقطه ضعف تمام مستندهای انتخاباتی این دوره است.

به گزارش ارتباطات و اطلاع‌رسانی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، صادق داوری‌فر که در کارنامه کاری خود ساخت مستندهای بیوگرافی «شیخ شوخ کاشی» و «فیه ما فیه» را دارد با بیان این که مستندهای سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری کاملا شتاب‌زده و بدون استانداردهای لازم ساخته شده‌اند، گفت: با وجود اینکه درک تصویر و شعور سیاسی مخاطب امروز، به واسطه شبکه‌های اجتماعی و تنوع محتوا در فضای اینترنت نسبت به دوره های قبل رشد بیشتری داشته است، مستندهای تبلیغاتی پسرفت عجیبی دارند و اغلب فیلم‌ها بدون توجه به جاذبه‌های لازم ، به شعاری‌ترین شکل ممکن، گزارشی تکراری از گفتگوی کاندیداها هستند.
 

وی در پاسخ به این پرسش که چگونه باید به حوزه معرفی شخصیت یک کاندیدا ورود کرد؟ گفت: با توجه به زمان محدود در یک مستند تبلیغاتی قرار نیست با منش و شخصیت فردی نامزد آشنا شویم، بلکه باید ایده مرکزی معرفی و نمایش عملی مهم ترین بخش از برنامه‌های یک کاندیدا در فیلم وجود داشته باشد.
 

این مستندساز ادامه داد: وقتی صحبت از ملموس کردن برنامه اصلی نامزد می کنیم، یعنی باید در زمان محدود بتوانیم مساله را مطرح کنیم، چالش های پیرامون مساله نشان داده شود و در پایان هم روش های گره‌گشایی بحران یا مساله توسط قهرمان (نامزد) دیده شود. این دقیقا ساده ترین شیوه روایت قصه در یک فیلم است.
 

وی جذاب ترین بخش انتخابات هر دوره را مطرح شدن حرفهایی دانست که به نوعی مربوط به مباحث شخصی یا خانوادگی سوژه‌هاست و افزود: مروری بر محتواهای خلاصه شده در فضای مجازی نشان می دهد که مخاطبان به دنبال کشف مسائل خصوصی یا خانوادگی سوژه ها هستند نه صحبت های تکراری و شعاری . به نظر من اگر قرار است در فضای محدود زمانی یک فیلم مستند، برگ برنده‌ایی داشته باشیم، مطرح کردن مباحث خانوادگی می تواند مخاطب را تا پایان اثر حفظ کند البته در این زمینه بسیار سخت می توان ورود کرد اما قطعا منظور بیان بی اخلاقی یا مطالب غیر واقعی نیست.
 

داوری‌فر با تاکید بر این که قصه حلقه مفقوده اغلب مستندهای تبلیغاتی است، تصریح کرد: وقتی از سینما و مستند صحبت می‌کنیم، مهم‌ترین شاخصه آن داستان گویی است. در مرحله بعد تصاویر جذاب و متفاوت یا ناب آرشیوی است که می تواند کشش در فیلم ایجاد کند . متاسفانه اغلب مستندها چون در فضای شتاب‌زده تولید شده، بیشتر حکم بیانیه شنیداری را پیدا کرده‌اند و تصویری ماندگار برای مخاطب نساخته‌اند.
 

وی در پایان گفت: استفاده درست از عنصر صدا در فیلم‌ها موضوع مهم بعدی است. موسیقی جزو بخش های تاثیرگذار است. استفاده درست از صدا به معنای استفاده از این عنصر در سکانس‌هایی است که نیاز به موسیقی حس می‎‌شود نه اینکه از ابتدای فیلم ما برای جبران ضعف حسی یا ریتم ، موسیقی را همراه تمام تصاویر کنیم .

منبع: اعتمادآنلاین