شنبه 26 تير 1400   |   اخبار مرکز ، مستند    |    گوهر خیراندیش ، مستندسازی ، علی لایق زاده

برای ساخت مستند باید خون دل خورد/ خیراندیش راوی «زهرا سعادت»

برای ساخت مستند باید خون دل خورد/ خیراندیش راوی «زهرا سعادت»

علی لایق‌زاده از تولید مستندی درباره بانوی نیکوکاری که بیمارستانی مخصوص بیماران مبتلا به سرطان تاسیس کرده خبر داد و گفت: راوی این مستند گوهر خیراندیش بازیگر سینما و تلویزیون است.

به گزارش ارتباطات و اطلاع رسانی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، علی لایق‌زاده گفت: تازه ترین مستندی که درگیر تولید آن هستم، «زهرا سعادت»  و در مرحله تدوین است. «زهرای سعادت» روایتگر زندگی خانم زهرا سعادت بنیانگذار بیمارستان خیریه «امیر» است که بیمارستانی مخصوص بیماران مبتلا به سرطان است. پسر خانم سعادت بر اثر بیماری سرطان فوت کرد و ایشان با تلاش بزرگ‌ترین بیمارستان جنوب را ساختند. زمان این مستند حدود بیست دقیقه است و راوی آن خانم گوهر خیراندیش عزیز هستند.


 

او افزود: همچنین مشغول ساخت مستندی به نام «رویای چهار فصل» هستم که درباره استان کهگیلویه و بویراحمد است. در این فیلم نیز خانم‌ها افسانه بایگان و فقیهه سلطانی، لیلا برخورداری و زهرا سعیدی حضور دارند.

 

لایق‌زاده ادامه داد: این روزها که سوختن جنگل‌های با ارزش زاگرس را می‌بینم بسیار اندوهگینم. درباره این موضوع نیز پیش‌تر چند مستند کوتاه ساخته‌ام و همچنان حرف‌های نگفته زیاد است. من همیشه نسبت به طبیعت منطقه مان احساس دین می‌کنم و دوست دارم در این باره بیشتر فیلم بسازم.  متاسفانه بسیاری از این آتش‌سوزی‌ها عامل انسانی دارند که مراجع قضایی پیگیر هستند. من به عنوان یک مستندساز همواره در کنار عزیزانم در سازمان جنگل‌ها و محیط زیست هستم. پدر مرحومم نیز کارمند سازمان جنگل‌ها بودند و علاقه به محیط زیست همواره در من وجود داشته است.

 

لایق‌زاده با اشاره به اینکه مستندهای محیط زیستی در کشور ما اغلب درباره حیات وحش هستند و کمتر درباره زیستگاه‌ها، جنگل‌ها و گونه‌های گیاهی فیلم ساخته شده است گفت: صدها سال طول می‌کشد تا یک درخت بلوط رشد کرده و قد بکشد و تبدیل به درختی تنومند شود. باید قدر این داشته‌ها را بدانیم و درباره آن فرهنگسازی کنیم. ساخت فیلم مستند و پخش آن یکی از این راه‌هاست.

 

او افزود: درباره طبیعت مستندهای کمی در کشورها تولید شده‌اند و اگر هم مستندهایی در این زمینه ساخته شده باشند انگشت شمار بوده و تاثیر گذرا نیز نبوده‌اند. متاسفانه اینگونه مستندها در کشور ما حمایت نمی‌شوند. این نوع مستندها باید از سوی تلویزیون حمایت شوند ولی این اتفاق نمیفتد. متاسفانه تلویزیون تنها به دنبال خرید بسیار ارزان مستندهای محیط زیستی است.

 

کارگردان فیلم «خشت خانه» گفت: اینکه یک مستندساز فقط در تهران می‌تواند فیلم بسازد یا پیشرفت کند درست نیست. زادگاه من یاسوج است و در طی این سال‌ها نیز مستندهای اجتماعی، صنعتی و محیط زیستی در استان محل سکونتم ساخته‌ام. خوشبختانه در تمامی استان‌های کشور مستندسازان حرفه‌ای و خوبی در حال فعالیت هستند.

 

او افزود: ساخت مستند سخت است و باید برای تولیدش زحمت کشید و خون دل خورد. اگر برخی از مستندسازان شهرستانی دوری از مرکز را بهانه می‌کنند به این علت است که از سختی‌ها واهمه دارند. همه مستندسازان باید در ابتدای راه تلاشی مضاعف داشته باشند تا در نهایت تبدیل به چهره‌ای شناخته شده شوند. بعد از آن دیگر کار تا حدی راحت خواهد شد و پیشنهادهای متنوع و بیشتری خواهند داشت.

 

کارگردان فیلم «رویای سرزمین پارسی» در پایان گفت: من مدیون مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی هستم چراکه زیباترین اتفاق زندگیم که پیشرفت و رو به جلو رفتن در مستندسازی بود به کمک این مرکز مقدور شد. سال‌ها پیش درباره کودکانی که برای عبور از رودخانه با وسیله‌ای به نام گرگر انگشتان‌شان قطع میشد فیلمی به نام «گاودانه» ساختم و مرکز از من حمایت کرد و این فیلم را خریداری کرد. حمایت مرکز گسترش باعث شد این فیلم و کارهای بعدی‌ام دیده شوند و در حرفه‌ام پیشرفت کنم. هرگز محبت و حمایت‌های دوستان عزیزم در مرکز گسترش سینمای مستد و تجربی به یک روستازاده‌ی عاشق سینمای مستند را فراموش نخواهم کرد.

منبع: خبرگزاری ایرنا