رامتین شهبازی:

مهم‌ترین ویژگی «دبستان پارسی» نوع نگاهش به تاریخ است

مهم‌ترین ویژگی «دبستان پارسی» نوع نگاهش به تاریخ است

رامتین شهبازی استاد دانشگاه و منتقد سینما در یادداشتی درباره «دبستان پارسی» نوشته است: مسئله‌ای که نقاشی بر آن دست گذاشته، معمولا در تاریخ‌نگاری‌های رسمی جایی ندارد و همانگونه که در انتها به منابع پژوهشی این مستند می‌نگریم، منبع رسمی چندانی یافت نمی‌شود، جز چند خصوصی نگاری.

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، این روزها سایت هاشور مستندهای خوبی را به نمایش گذاشته و اگر طرفدار این فیلم‌ها باشید، دست خالی بر نمی گردید. یکی از این مستندها «دبستان پارسی» اثر حسن نقاشی است. مستند به فراز و نشیب‌های تاسیس نخستین مدرسه برای زرتشتیان یزد می پردازد و از خلال تلاش شخصیت اولش برای تاسیس این دبستان، شرایط فرهنگی اواخر دوره قاجار را به تصویر می کشد.

مستند دبستان پارسی، مهمترین ویژگی اش نوع نگاهش به تاریخ است. مسئله‌ای که نقاشی بر آن دست گذاشته، معمولا در تاریخ‌نگاری‌های رسمی جایی ندارد و همانگونه که در انتها به منابع پژوهشی این مستند می نگریم، منبع رسمی چندانی یافت نمی‌شود، جز چند خصوصی نگاری. اما اتفاقا پژوهشگر/ فیلمساز از اواسط داستان پای مشروطه را نیز به میان آورده و زلف ماجرای تأسیس این مدرسه را به زلف مشروطه خواهان گره می زند و همراهی و امتناع از تاسیس این مدرسه را در نسبت با واقعه‌ای که در تاریخ رسمی اصل، اما اینجا حاشیه است را نیز بیان می کند که خود قابل تامل است و مخاطب را به مواجهه با تاریخ نگاری جدید سوق می دهد.مستند اصل بصری خود را بر عکس های استوار کرده که سند بصری دوران خود هستند و می کوشد روایت خود را از میان این عکس ها استوار سازد، که خود استفاده ای است بیمارستانه ای. نحوه روایت علاوه بر ارائه اطلاعات، تعلیق هوایی را نیز به داستان می افزاید که مخاطب را با نوعی تریلر مواجه می کند. تهدید های آشکار و پنهان شخصیت اصلی و نوع واژه گزینی نقاشی در نوشتار متن و اشاره به انجمن های مجازات و ترور های آشکار و پنهان موجب می شود، ذهن مخاطب دائما با داستان همراهی کرده و آن را وا پس ننهد. ایده‌های دیگری نیز در مواجهه با تاریخ/شخصیت ها در این فیلم مطرح است که می‌توان مفصل درباره‌اش سخن گفت.

منبع: سایت هنر و تجربه