درباره مستند «کوروش»/ امید، زندگی و مرگ

به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، محمد حیدری‌پور: سال‌ها پیش رخشان بنی اعتماد در مستند «آی آدم ها» به موضوع درمان کودکان، زنجیره امید و پزشکان فرانسوی و گروههای خیریه همراه با ایرانیان پرداخته بود. کیوان مزدا، شخصیت اصلی آن فیلم پزشکی بود که به مداوای کودکان می پرداخت، اغلب کودکان نیازمند با مشکلات جدی در ستون فقرات. مستند «کوروش» ساخته سپیده سپهی یادآور آن فیلم است، مثل همان فیلم کارگردان به دنبال نمایش رگه‌های نور و روشنی در تاریکی است، مثل آن فیلم، فیلمساز از تلخی‌ها عبور می کند تا قهرمانان فیلمش را به تصویر بکشد و به آنها ادای احترام کند.

در این مستند شخصیت اصلی کوروش پسری روستایی از خرم آباد است، که سالهاست با مشکل قلب زندگی کرده و در آستانه پیوند قلب است، فیلم گزارشی 50 دقیقه ای از ترس و هراس این نوجوان 15 ساله و بچه هایی است که در بخش مراقبت های ویژه، در آستانه پیوند قرار دارند. «کوروش» یک پزشک نخبه ایرانی را هم معرفی می کند که می کوشد یک نفره، بر مشکلات موجود غلبه کند. یک جراح زبده، خوش اخلاق و امیدوار که می کوشد یاس و خستگی چشمهایشش را پنهان کند و برای نجات جان کودکان گام بردارد.

«کوروش» فیلم تلخی است و به سختی می توان بر احساسات خود موقع دیدن این فیلم غلبه کرد، سرنوشت روشن و فردای کوروش نمی تواند غم فقدان کودکان دیگری که در بخش بودند و به قول دکتر به «آسمان» رفتند را کمرنگ کند. فیلم بدون سیاهنمایی یا تمرکز بر کمبودها، به مشکلات و تحریم های دارویی اشاره دارد، همچنین مصائب تامین دارو برای خانواده های درگیر پیوند را به تصویر می کشد.

«کوروش» نه صرفا پرتره کوروش، نوجوان دریافت کننده قلب، نه پرتره دکتر و نه حتی گزارشی از توانایی تیم‌های پزشکی در ایران که فیلمی است درباره زندگی امروز در ایران، نمایشی از آنچه هست، آنچه نیست، روحیه و تلاش ایرانی، امیدی که در قلب ایرانیان در جریان است و تلخ‌کامی‌هایی که می‌تواند دشواری‌ها را پررنگ‌تر کند، فیلمی که بیش از ما، مدیران باید آن را تماشا کنند و آنهایی که اهمیت پیوند عضو را دست کم گرفته و نمی‌دانند چگونه می توان از خلال پیوند اعضا، زندگی را نجات داد.

منبع: جوان آنلاین