علی شهابالدین، مستندساز، وطن دوستی و مردم دوستی را یکی از ویژگیهای مستندساز دانست و تاکید کرد رویدادهای امروز ایران اگر ثبت نشوند، برای همیشه از بین خواهند رفت.
به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی؛ علی شهابالدین، مستندساز، با بیان آنکه زمان ویژه تولید مستند در مواقع بحران است، گفت: مستندساز باید در زمان بحران اتفاقا پرتکرارتر از هر وقت باشد. در دل بحران سوژهها و موضوعات متنوع و بسیاری وجود دارد که دارای ارزش و قابل توجه برای پرداخت هستند. درواقع مستندهایی که در شرایط بحران ساخته میشوند مبتنی بر تحقیق و فیلمنامه اولیه نیست. در چنین شرایطی تجربهی مستندساز به کمک او میآید؛ تجربهای که از گذشتهی حرفهای او حاصل شده است. چنین تجربهای به مستندساز یاری میدهد تا از بطن بحران، قصهای را فراتر از گزارش خبری، روایت کند. لازم به ذکر است که در وضعیت بحران، بویژه جنگ، به همان اندازه که برای درمان، برای فعالیتهای نظامی و...نیرو بسیج میشود، برای فعالیت مستندسازی هم باید چنین اتفاقی توسط سازمانهای مربوطه اتفاق بیوفتد.
این کارگردان افزود: در این شرایط اتفاقاتی درحال رقم خوردن است که چنانچه امروز ثبت نشوند، برای همیشه از بین میروند. بنابراین در همچین برهه حساسی، مراکز مربوطه باید از مستندسازان خود دعوت کرده و از آنان حمایت کند. اینگونه صحنههایی که دیگر تکرار نخواهند شد، ثبت و ضبط میشوند.
کارگردان «عمیق میدان» ویژگی وطن دوستی و مردم دوستی را برای مستندساز بحران مهم شمرد و بیان کرد: مستندسازی در شرایط بحران، ویژگیهای خاصی از یک مستندساز را میطلبد. شجاعت و چابکی مستندساز در این وضعیت اصل مهمی است. ضمن آنکه مستندسازی که در وضعیت بحران، دوربین به دست میگیرد باید به وطن و مردم سرزمین خود عشق داشته باشد. به عبارتی همانگونه که کادر درمان و نیروهای نظامی و...بر خود وظیفه میدانند که در عمیق میدان برای خدمتگزاری به کشور و مردم حاضر باشند، مستندسازان هم باید در عمق میدان حضور داشته باشند.
این کارگردان گفت: مستندساز بحران، باید یک لشکر تک نفره باشد و از فنون مختلف کار مستند آگاه باشد و بتواند تعاملات درستی را برقرار کند. در عین حال مستندساز بحران نباید دغدغه باشد و حمایتی از او شود که با قدرت در دل بحران حاضر شود. امیدوارم که حمایتهای کافی در این برهه مهم تاریخ کشور، از مستندسازان صورت بگیرد.